Informatyka i programowanieKryptografia i bezpieczeństwo komputerowe

Dobry hash może być za szybki, by dobrze chronić hasła

SHA-256 jest nowoczesną funkcją kryptograficzną, ale właśnie jej szybkość sprawia, że nie jest dobrym samodzielnym mechanizmem przechowywania haseł. Serwer sprawdza prawidłowe hasło sporadycznie, natomiast napastnik z wykradzioną bazą może wykonywać próby offline bez limitu logowań. Specjalne funkcje do haseł celowo podnoszą koszt każdej próby, a konstrukcje memory-hard, takie jak Argon2, wymagają również znaczącej ilości pamięci. To rzadki przypadek, w którym optymalizacja „zróbmy to szybciej” może działać przeciw bezpieczeństwu: pożądana jest funkcja wystarczająco wolna dla masowego zgadywania, lecz nadal akceptowalna dla pojedynczego logowania.

Szybkość jest zaletą dopóki obie strony mają ten sam cel

Dla kontroli integralności plików szybki SHA-256 jest świetną cechą: chcemy policzyć skrót gigabajtów danych możliwie tanio. Przy hasłach sytuacja jest asymetryczna. Uczciwy użytkownik podaje jeden kandydat i czeka na jedną weryfikację. Napastnik po kradzieży bazy może próbować milionów kandydatów, ponieważ nie musi pytać serwera o zgodę na każdą próbę. Jeśli funkcja jest ekstremalnie szybka, ta sama optymalizacja pomaga głównie stronie wykonującej masowe zgadywanie. Dlatego „bezpieczny hash” i „bezpieczny sposób przechowywania hasła” nie są synonimami.

Parametr kosztu pozwala przesuwać poprzeczkę

NIST wymaga stosowania odpowiedniego schematu haszowania haseł i zaleca ustawianie kosztu tak wysoko, jak pozwala praktyczna wydajność systemu. Sens jest prosty: pojedyncze logowanie może kosztować dziesiątki czy setki milisekund i użytkownik niemal tego nie zauważy, ale ta sama cena pomnożona przez miliardy prób staje się istotna dla napastnika. Co ważne, parametr kosztu można z czasem zwiększać wraz ze wzrostem mocy sprzętu. Dzięki temu format zapisu może zawierać informację o użytym algorytmie i parametrach, a system może migrować użytkowników do mocniejszych ustawień.

Argon2 celowo zużywa nie tylko czas, lecz także pamięć

RFC 9106 opisuje Argon2 jako funkcję memory-hard. Oznacza to, że projektant nie próbuje jedynie dodać kolejnych szybkich rund tej samej operacji, lecz chce uczynić pamięć ważnym zasobem obliczenia. Jest to istotne, ponieważ masowo równoległy sprzęt może być bardzo dobry w wykonywaniu prostych, małych obliczeń. Jeżeli każda próba potrzebuje zauważalnej porcji pamięci, skalowanie liczby równoległych prób staje się droższe. Parametry Argon2 obejmują m.in. rozmiar pamięci, liczbę przejść i stopień równoległości.

Nie chodzi o uczynienie logowania „tak wolnym, jak się da”

Koszt funkcji musi być dobrany do konkretnego systemu. Zbyt duży może powodować przeciążenie serwera albo ułatwiać ataki polegające na wymuszaniu wielu kosztownych operacji. Zbyt mały traci sens obronny. Bezpieczeństwo jest więc kompromisem: legalna weryfikacja ma pozostać praktyczna, ale masowe próby offline powinny być możliwie drogie. Wytyczne podkreślają również unikalną sól, ponieważ kosztowna funkcja nie zastępuje ochrony przed współdzieleniem wcześniej wykonanych obliczeń.

To odwraca zwykłą intuicję programistyczną

Programistów uczy się usuwać zbędną pracę. W przypadku password hashing ta „zbędna” praca jest częścią zabezpieczenia. Oczywiście nie należy pisać sztucznie wolnego kodu samemu. Stosuje się dobrze przeanalizowane konstrukcje o kontrolowanych parametrach. Ciekawostka polega na czymś głębszym: ten sam algorytm może być kryptograficznie bezpieczny w jednym zastosowaniu i źle dobrany w drugim. Właściwość, którą trzeba optymalizować, zależy od modelu przeciwnika, a nie tylko od elegancji matematycznej funkcji.

Memory-hard oznacza, że specjalizowany sprzęt też musi za coś zapłacić

Zwykłe funkcje skrótu projektuje się tak, aby wykonywały się szybko i sprawnie na bardzo wielu rodzajach sprzętu. Przy łamaniu haseł ta cecha pomaga również stronie atakującej, która może uruchamiać ogromną liczbę prób równolegle. Argon2 dodaje koszt pamięci: obliczenie wymaga nie tylko czasu procesora, ale też pracy na zadanej ilości RAM. RFC 9106 opisuje warianty i parametry właśnie w kategoriach kompromisu między czasem, pamięcią i odpornością na różne modele ataku. Nie oznacza to, że GPU czy specjalizowany układ przestaje działać; chodzi o podniesienie kosztu skalowania wielu równoległych zgadywań. Dlatego nowoczesny magazyn haseł nie ma jednego magicznego „bezpiecznego hasha”. Ma algorytm oraz parametry kosztu dobrane do aktualnego sprzętu i akceptowalnego czasu logowania.

Parametry kosztu można podnosić wraz z rozwojem sprzętu

Jedną z zalet dedykowanych password KDF jest możliwość zapisania parametrów pracy obok wyniku i ich późniejszej zmiany bez wymiany samej idei systemu. Serwis może po latach uznać, że dawny koszt jest zbyt niski, a po poprawnym logowaniu policzyć nowy zapis z większym nakładem czasu lub pamięci. NIST zaleca dobór kosztu tak wysoko, jak praktycznie pozwala środowisko weryfikatora, oraz możliwość zwiększania go wraz z poprawą wydajności sprzętu. Bezpieczeństwo magazynu haseł jest więc celowo ruchomym celem. Funkcja używana do sum kontrolnych ma być szybka niezależnie od epoki; funkcja do haseł powinna umieć „starzeć się” razem z procesorami i kartami graficznymi, utrzymując koszt masowego zgadywania na wysokim poziomie.

#Argon2#hasła#memory-hard#password hashing#SHA-256
Źródła i weryfikacja
Otrzymuj codzienne losowe ciekawostki