PsychologiaPsychologia społeczna

Grupy nie są z natury bardziej ryzykowne — czasem stają się bardziej ostrożne

Pierwsze badania grupowych decyzji spopularyzowały pojęcie „risky shift”, czyli przesunięcia ku większemu ryzyku po dyskusji. Późniejsze prace pokazały jednak, że nie jest to uniwersalna reguła. Gdy początkowa orientacja członków grupy jest ostrożna, wspólna decyzja może przesunąć się jeszcze bardziej w stronę ostrożności. W eksperymentach finansowych grupy bywały bardziej ryzykowne w sytuacji strat, a bardziej zachowawcze w sytuacji zysków. Zjawisko lepiej opisuje więc polaryzacja grupowa niż proste hasło „grupy ryzykują bardziej”.

Skąd wziął się risky shift

W latach 60. badacze zauważyli, że po grupowej dyskusji uczestnicy w niektórych zadaniach akceptowali większe ryzyko niż wcześniej jako jednostki. Wynik był na tyle efektowny, że przez pewien czas traktowano go jako ogólną właściwość grupowego podejmowania decyzji. Problem polegał na tym, że kolejne zadania nie zawsze dawały ten sam kierunek przesunięcia.

Pojawił się cautious shift

W części scenariuszy po dyskusji grupa stawała się bardziej ostrożna niż jej członkowie przed rozmową. To nie był błąd pomiaru, lecz wskazówka, że mechanizm nie dotyczy ryzyka samego w sobie. Jeśli dominująca norma lub argumenty sprzyjają ostrożności, dyskusja może wzmocnić właśnie ją. Tak powstała szersza koncepcja polaryzacji grupowej.

Ramowanie decyzji może odwrócić kierunek

W badaniu decyzji inwestycyjnych uczestnicy podejmowali decyzje indywidualnie i grupowo w warunkach zysków oraz strat. W sytuacji zysku decyzje grupowe były bardziej ostrożne niż indywidualne, natomiast w sytuacji straty grupy stawały się bardziej skłonne do ryzyka. To pokazuje, że kontekst problemu może wpływać na początkową orientację, którą dyskusja następnie wzmacnia.

Nowsze badania nadal widzą wpływ grupy na ryzyko

Eksperymenty z ekonomicznymi zadaniami ryzyka pokazują, że decyzje podejmowane po komunikacji grupowej mogą różnić się od decyzji indywidualnych. W jednym z badań grupy wybierały bardziej ryzykownie w zadaniu inwestycyjnym, a analiza rozmów wskazywała związek z argumentami dotyczącymi oczekiwanej wartości. To jednak przykład określonego zadania, a nie dowód na uniwersalny „grupowy apetyt na ryzyko”.

Różne grupy mogą pójść w przeciwne strony

Jeżeli dwie grupy zaczynają od innych norm, ta sama procedura dyskusji może zwiększyć różnicę między nimi. Grupa ostrożna może stać się bardziej ostrożna, a ryzykowna — bardziej ryzykowna. Dlatego średnia różnica „grupa kontra jednostka” może ukrywać ważny moderator: kierunek początkowej preferencji.

Poprawniejszy wniosek

Nie ma wystarczającej podstawy, aby z samego faktu podejmowania decyzji w grupie przewidywać wzrost ryzyka. Trzeba znać punkt startowy, sposób ramowania problemu, rozkład preferencji i treść komunikacji. Historyczna historia risky shift jest dobrym przykładem tego, jak efektowna pierwsza etykieta może zostać później zastąpiona szerszym i dokładniejszym mechanizmem.

Bardziej skrajna decyzja nie musi być mniej przemyślana

W badaniu inwestycyjnym Bougheasa i współpracowników większe ryzyko decyzji grupowych wiązało się z pojawianiem się w rozmowie argumentów dotyczących wartości oczekiwanej. To ważna korekta intuicji, że grupowa skrajność zawsze wynika z emocjonalnej brawury albo utraty odpowiedzialności. Dyskusja może zmieniać decyzję dlatego, że uczestnicy zwracają uwagę na inne właściwości problemu niż podczas wyboru indywidualnego. W innym zadaniu ta sama analiza może prowadzić do większej ostrożności. Kierunek przesunięcia nie mówi więc sam w sobie, czy proces decyzyjny był bardziej czy mniej racjonalny. Dlatego badanie ryzyka grupowego wymaga osobnego pomiaru preferencji przed dyskusją; bez niego sam bardziej ryzykowny wynik końcowy nie mówi, czy grupa rzeczywiście uległa polaryzacji.

#cautious shift#decyzje#polaryzacja grupowa#risky shift#ryzyko
Źródła i weryfikacja
Otrzymuj codzienne losowe ciekawostki