Pasek magnetyczny karty jest małym nośnikiem zapisu, który czyta się ruchem
Ciemny pasek na karcie może zawierać drobne cząstki materiału ferromagnetycznego o trwałym namagnesowaniu. Dane koduje się jako sekwencję zmian stanu magnetycznego wzdłuż ścieżki. Podczas przeciągania karty obok głowicy zmienny strumień magnetyczny indukuje napięcie, z którego elektronika odtwarza zapisane przejścia. Ruch nie jest więc tylko sposobem mechanicznym na „podanie karty” czytnikowi — w klasycznym czytniku indukcyjnym jest częścią fizycznego procesu odczytu. Pole zewnętrznego magnesu może z kolei zmienić lokalne namagnesowanie paska, jeśli jest dostatecznie silne.
Pasek to warstwa magnetycznego materiału
Widoczna ciemna ścieżka nie jest kodem optycznym. Zawiera materiał zdolny do utrzymywania remanentnego namagnesowania. Podczas zapisu głowica wytwarza lokalne pole i ustawia kolejne obszary w zaplanowanych konfiguracjach. Informacja pozostaje po odłączeniu zasilania, bo materiał ma histerezę i zachowuje stan.
Dane są zakodowane w zmianach
Czytnik nie musi mierzyć absolutnego „N” lub „S” w każdym punkcie. W wielu systemach istotne są przejścia namagnesowania wzdłuż toru, których odstępy kodują informację. Gdy granica między obszarami przesuwa się obok głowicy, strumień magnetyczny przez jej obwód zmienia się i powstaje krótki impuls napięcia.
Dlaczego kartę trzeba przeciągnąć
Prawo Faradaya wiąże napięcie ze zmianą strumienia w czasie. Jeśli klasyczna karta spoczywa nieruchomo przed pasywną głowicą indukcyjną, zapisane pole jest stałe i sygnał odczytu nie powstaje w ten sam sposób. Ruch zamienia przestrzenny wzór namagnesowania w przebieg czasowy napięcia. Szybkość przeciągnięcia wpływa na amplitudę i skalę czasu sygnału, więc elektronika musi tolerować pewien zakres prędkości.
Dlaczego magnes może uszkodzić zapis
Zapisano informację przez przykładanie pola, więc odpowiednio silne przypadkowe pole również może ją zmienić. Odporność zależy od koercji warstwy magnetycznej i od odległości od źródła. Nie każdy kontakt z małym magnesem musi natychmiast zniszczyć dane, ale mechanizm ryzyka jest realny i fundamentalnie różny od pamięci flash.
Pasek nie jest chipem
W nowoczesnej karcie mogą współistnieć pasek magnetyczny, mikroprocesor stykowy i układ bezstykowy. Każdy przechowuje lub przesyła informacje inaczej. Uszkodzenie paska nie musi oznaczać uszkodzenia chipa, a problem z anteną NFC nie musi zmienić magnetycznego zapisu. Fizycznie są to odrębne systemy umieszczone w jednym kawałku plastiku.
Niewielka pojemność, duża elegancja
Pasek przechowuje bardzo mało danych w porównaniu z pamięcią półprzewodnikową, lecz jego zaletą historycznie była prostota i taniość. Nie potrzebuje własnego zasilania, a głowica może odczytać wzór samym ruchem karty. To przykład technologii, w której prawo indukcji Faradaya jest bezpośrednio elementem codziennego interfejsu użytkownika.
Od taśmy magnetofonowej do karty
Ogólna idea jest spokrewniona z innymi nośnikami magnetycznymi: trwałe lokalne namagnesowanie reprezentuje informację, a głowica zapisuje i odczytuje wzór. Różnią się format, sposób kodowania, prędkość i geometria, ale fizyczny fundament pozostaje podobny. Dzięki temu historia zapisu magnetycznego łączy audio, komputery i systemy identyfikacji.
Głowica odczytująca musi być także ustawiona odpowiednio do ścieżki i prędkości przesuwu. Jeśli kartę przeciągniemy bardzo nierówno, zabrudzimy pasek albo mechanicznie go uszkodzimy, impulsy mogą stać się trudniejsze do rozpoznania. Kodowanie zawiera więc elementy synchronizacji i redundancji, by elektronika mogła odtworzyć dane mimo niedoskonałego ruchu ręki. To ciekawy przykład, w którym fizyka indukcji została połączona z formatem cyfrowym zaprojektowanym pod ludzkie, nieidealne przeciąganie karty.
Technologia paska pokazuje też, że informacja cyfrowa często jest przechowywana przez wielkość analogową. Lokalna magnetyzacja nie jest matematycznym zerem albo jedynką, lecz rzeczywistym polem o szumie, zmienności i skończonej amplitudzie. Dopiero elektronika odczytuje przejścia, filtruje zakłócenia i odtwarza z nich symbole cyfrowe.