Zwolnienie, jedno biuro i ekran pełen danych — początki Bloomberga
Michael Bloomberg nie planował kariery przedsiębiorcy od początku. Przez lata pracował w Salomon Brothers, gdzie zajmował się handlem i systemami informacyjnymi. Gdy w 1981 roku po przejęciu banku stracił pracę, założył własną firmę w jednoizbowym biurze. Pomysł był wówczas ryzykowny: dostarczać profesjonalistom finansowym dane, analizy i narzędzia bezpośrednio na komputerowy terminal. Z tej usługi wyrósł Bloomberg L.P. — firma, której terminal stał się jednym z najbardziej charakterystycznych narzędzi współczesnych rynków finansowych. Początkiem nie była redakcja informacyjna, lecz technologia porządkująca dane dla traderów.
Najpierw Bloomberg był człowiekiem z Wall Street, nie wydawcą
Michael Bloomberg ukończył Harvard Business School i trafił do Salomon Brothers. Z czasem odpowiadał nie tylko za handel akcjami, lecz także za systemy informacyjne firmy. To doświadczenie było kluczowe: znał codzienną pracę uczestników rynku oraz problemy z szybkim dostępem do cen, danych i obliczeń. Kiedy Salomon został przejęty w 1981 roku, Bloomberg stracił stanowisko. Zamiast szukać podobnej pracy, uruchomił firmę opartą na problemie, który znał od środka.
Pomysł brzmiał dziwnie przed erą osobistych komputerów na każdym biurku
Bloomberg opisywał później swój pomysł jako dostarczanie informacji finansowych ludziom bezpośrednio na biurka — w czasach, gdy sam komputer na biurku nie był oczywistym elementem pracy. Nowa firma połączyła dane rynkowe, obliczenia i narzędzia analityczne w terminalu przeznaczonym dla profesjonalistów finansowych. Zamiast sprzedawać pojedynczy raport, dostarczała stale aktualizowane środowisko pracy.
Pierwszy produkt był systemem, nie artykułem
Bloomberg Terminal od początku był połączeniem informacji i oprogramowania. Użytkownik nie płacił tylko za surowe dane, ale za możliwość ich wyszukania, zestawienia, obliczenia i wykorzystania w decyzji. To sprawiło, że produkt mógł głęboko wrosnąć w codzienny workflow banków i inwestorów. Harvard Business School opisuje, że firma wystartowała w jednoizbowym biurze i w ciągu pierwszej dekady zdobyła około 10 tysięcy klientów.
Media pojawiły się później
Dziś nazwa Bloomberg kojarzy się także z agencją informacyjną, telewizją i serwisem internetowym, ale Bloomberg News powstał dopiero w 1990 roku. Rdzeniem wcześniejszego biznesu był terminal i infrastruktura danych. To odwraca intuicję wielu odbiorców: firma medialna nie zbudowała później narzędzia finansowego; to firma technologiczno-informacyjna dobudowała redakcję do systemu używanego przez profesjonalistów. Wiadomości stały się kolejną warstwą produktu, który już wcześniej organizował pracę z informacją rynkową.
Produkt stał się częścią stanowiska pracy
Siła terminala Bloomberga wynikała także z tego, że nie był pojedynczą publikacją, którą można przeczytać i odłożyć. Łączył dane, narzędzia analityczne i później wiadomości w środowisku wykorzystywanym podczas codziennej pracy. Im więcej zadań użytkownik wykonywał w jednym systemie, tym bardziej produkt przypominał infrastrukturę zawodową, a mniej zwykłe źródło informacji. To odróżniało model od tradycyjnego wydawnictwa finansowego. Klient płacił nie tylko za treść, lecz za szybkość dostępu, możliwość zestawienia danych i wykonania obliczeń potrzebnych do decyzji. Właśnie dlatego dobudowanie Bloomberg News miało sens: wiadomości mogły stać się kolejnym rodzajem informacji obecnym w tym samym miejscu, zamiast osobnym biznesem bez związku z terminalem. Początek firmy pokazuje, jak wartościowy może być produkt, który wpasowuje się w proces pracy klienta tak głęboko, że staje się narzędziem używanym przez wiele godzin, a nie jednorazowym zakupem.